سلام ...شاید 5 ماهی بشه که اینجارو آپدیت نکردم...خیلی وقته ننوشتم از خودم...خیلی وقته که حرفهای پر از آرامش نشنیدم..توی وضعیت بدی بودم ...مرسی برا کامنتایی که برام گذاشتین ...راستی راستی دلم خیلی براتون تنگ شده بود...

امروز مینویسم چون فقط یه دلیل دارم و یه هدف دارم..اونم جواب چراهای شماس...میخوام بگم..چی شد!! سال 88 با بدترین وضعیت ممکن برام شروع شد... فکر و خیال زیاد...کم کم خوابهای بدی که میدیدم..بهتره بگم کابوس... و بعد از هر خوابی که میدیدم صب میشستم گریه میکردم..روحیه م خیلی خراب بود هیچکسو هیچ چیزی نمیتونست آرومم کنه...تنها بودم...واقعا تنها بودم...نه که کسی نبود نه! همینجاش هم دوستایی دارم که میتونستم بهشون تکیه کنم ولی انگار من مرده بودم هیچی نمیفهمیدم..شده بودم یه جنازه...بعدشم که توی اون حال و روز حتی غذا خوردنم هم قطع شد..

روزهایی داشتم که از صب هیچی نمیخوردم تا شب که اگه دیگه خیلی گشنه م میشد یه بیسکویت میخوردم همین! طوری شد که از شدت ضعف همه استخونهام درد میکرد و آرزوی مرگ داشتم... حدود 5 کیلو هم کم کردم و دیگه حس میکردم مُردم!! شب و روزم شده بود گریه.. دلیلش فقط افسردگیه حادی بود که داشتم که اگه نجات پیدا نکرده بودم شاید تا الان...نمیدونم الانم چی میشد فقط الان خدا رو شکر میکنم که برم گردوند...

توی بدترین وضعیت نمیدونم کی و چه موقع به خدا پناه بردم..نمیدونم چی شد که اسم خدا اومد به ذهنم و زبونم...فقط موقعی به خودم اومدم که سر نماز گریه میکردم..فقط گریه...

حالا از نظر روحی خیلی عوض شدم خیلی...به نظرمم همه چی تغییر کرده...ته دلم یه هدفهایی دارم که نمیدونم عملی میشن یا نه ولی من توکل کردم بخدا ..گفتم من تلاشمو میکنم بقیه ش دیگه دست خودشه! و اما حالا...

تا قبل از این، روزهام خیلی سخت گذشته و الان با وجود کنار اومدن با همه چی ،باز هم یه کم افسردگی دارم و توی این شرایط با کسی که خودشو دوست من میدونست ولی در کل زیاد برام فایده ایی نداشت هم قط رابطه کردم... اینم نه اینکه من قط رابطه کنم اون خودش سر یه مساله که حسودیش گل کرده بود خدارو شکر دیگه سرد شده بود و منم حوصله نداشتم مثه همیشه مقابل توهین و کوچیک کردناش ، کوتاه بیام، تا الانشم اشتباه کرده بودم...

 * اینکه برا چی اینهمه مدت حالم بد بود(6 ماه!) دلایلش رو به طور قطعی نمیدونم! اصلا چی شد که اینجوری شد! به خودم که اومدم دیدم خیلی آشفته م از خوابایی که میبینم بعدشم یهو غرق شدم توی آشفتگیه روحی م! تنها مامانم بود که آب شدنمو میدید ..خداییش هم انگار زیاد برا کسی مهم نبودم!! البته رسم دنیا همینه! مطمئنم به جایی میرسیم که بعضیا حتی نزدیک ترین عزیزانشونُ هم از یاد میبرن...کاری از دستم برنمیاد غیر از سپردن دست خدا...

!!:دیشب نمیدونم یه دفه چم شد به خودم که اومدم دیدم دارم گریه میکنم احساس میکردم قلبم سنگین شده دیگه گنجایش نداره....هر چی فکر میکردم که ببینم دلیل گریه م چیه به هیچ نتیجه یی نمیریسیدم اصلا هیچ ناراحتی توی دلم حس نمیکردم فقط دوس داشتم گریه کنم...نمیدونم شاید دلتنگ بعضی چیزا بودم...هر چند دقیقا برام دلیلش مشخص نشد ولی خوشحالم که سبک شدم حداقل برا چند روز...!!

پ.ن:من الان حالم خوبه...بهترم...امیدوارم روزهایی که دارن میان برام آرامش و شادی به همراه داشته باشن...ازتون خواهش میکنم منو توی دعاهاتون یادی کنید ... دوستون دارم...:)

به تو مديونم هميشه

مگه ميشه بي تو باشم

از شبي كه رو به رومه

چجوري بي تو رها شم

به تو مديونم هميشه

مثه شب به صبح فردا

مثه موج سرد و تنها

جلوه گاه ناز دريا

به تو مديونم هميشه

منه خسته، منه بي روح

مثه خاك سرد و تشنه

به نوازش هاي بارون

به تو ميرسم دوباره

زير رگبار ستاره

وقتي بارون نگاهت

رو حرير شب مي باره

اگه پاياني نباشي

واسه بغض و خستگي هام

چجوري برگردم از اين

جاده هاي بي سرانجام

تو خداي عاشقايي

به تو مديونم هميشه

وقتي اسمتو ميارم

نبض لحظه تازه ميشه

به تو مديونم هميشه

منه خسته، منه بي روح

مثه خاك سرد و تشنه

به نوازش هاي بارون

به تو ميرسم دوباره

زير رگبار ستاره

وقتي بارون نگاهت

رو حرير شب مي باره

به تو ميرسم دوباره...

سال نو مبارك اميدوارم لحظات خوبي داشته باشيد..شاد باشيد..

سلام اميدوارم حالتون خوب باشه

دلم خيلي برا اينجا تنگ شده بود

باور كنيد من بي معرفت نيستم ولي خسته م ...

خيلي دوستون دارم

وقتي ديدم اونقد كامنت گذاشتين احساس خوشبختي بهم دست داد ،اشك توي چشمام جمع شده بود!!! نه من بي معرفتم ولي شما همه اون محبتي كه هميشه دلم ميخواد :(

شما اوج مهربونيت و انسانيتو بهم نشون دادين مرسي!!!

ميگن اين روزا بايد كينه ها رو دور ريخت ، آشتي كرد..بخشيد... ولي من نميتونم ...نميتونم كسايي كه منو بدبخت كردنو ببخشم...نميتونم كينه شونو فراموش كنم...نميتونم آشتي كنم... من هر روزم بدتر از روز قبلمه!!! خدايا ناشكري نميكنم ولي سهم من توي اين زندگي چي ميشه؟؟؟؟ سهم من اعصاب خرابه؟؟ گريه س؟؟ ناراحتي؟؟؟ غبطه خوردن به زندگيه ديگران؟؟؟ سهم من اينهمه آزمايشه؟؟؟ تو خودت ميدوني چقد دارم صبوري ميكنم!!! داري ميبيني الان دارم اشكامو پاك ميكنم!!!

اگه سوالي ، حرفي ، چيزي دارين بگين جواب ميدم!! سعي ميكنم زود به زود بيام

اين چن وقت كه نبودم هم حالم خوب نبود و مهمترش اين بود كه دسترسي به نت نداشتم مگه ميشه شماهارو فراموش كنم؟؟ نه بخدا اين دختر هر چي باشه بي عاطفه نيس باور كنيد...

عيد رو هم پيشاپيش تبريك ميگم من از ته دلم آرزوي خوشبختي تك تك تونو دارم...باور كنيد كه خيلي دوستون دارم و براي داشتنتون خدا رو شكر ميكنم...

پ.ن: از همتون ممنونم .. غزل جون..سمانه جون..پنگوئن جون..مهربون جون...